Bugün Sevilay ebesi aradı,hiç farkında değildim bugün aşı olacağında.Hareket ettiğinden beri çok korkardım bu aşıdan ya iyi tutamazsam iğne içinde kırılırsa diye,çok şükür korktuğum olmadı.Ebe de yardım etti bana bir yerinden o bir yerinden ben tuttum.Oğluşumun boyuna kilosuna baş çevresine baktı önce.Oğluşum
daha aşı olmada ağlamaya başladı.Üç yerinden aşı oldu sağ ve sol bacak ,sağ kol.O ağlarken benim de ağlayasım geldi kıyamam ben ona.
aşıdan önceki hali :) Aşı olacağını bilmiyor tabi :D
Sonra onu parka götürdüm unutturdum aşıyı,saatlerce salladım salıncakta.Hiç bıkmadan usanmadan sallandı.Bu sıcaklarda evde olmak yerine paşamın acısı geçsin diye onu oyalamak için 2 saate yakın dışarda durdum.İtiraf etmeliyim bu kavurucu yaz aylarında evimizde olmak gibisi var mı?Ne demişler evim evim güzel evim <3
Parkta çok eğlendik ;
Osman Nuri daha sonra bizim apartmanın merdivenlerini tırmanmaya başladı
,eve geldik.Biraz oyalandıktan sonra emzirdim.Uyuyakaldı.
Geçmiş olsun OSMAN NURİ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder